Η στεφανιαία νόσος αναπτύσσεται όταν οι αρτηρίες που τροφοδοτούν την καρδιά στενεύουν ή αποφράσσονται, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε πόνο στο στήθος και, σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, σε έμφραγμα. Σε αυτή τη σελίδα εξετάζουμε τα συνήθη συμπτώματα της πάθησης και τον πιθανό ρόλο της EECP ως μέρος ενός σχεδίου αξιολόγησης και θεραπείας.
Η πίεση, το σφίξιμο ή ο πόνος που εμφανίζεται κατά την προσπάθεια αποτελεί τυπικό σύμπτωμα της στεφανιαίας νόσου.
Όταν ο καρδιακός μυς δεν λαμβάνει αρκετή ροή αίματος, μπορεί να εμφανιστεί δύσπνοια, ιδίως κατά τη σωματική προσπάθεια.
Το να νιώθετε πιο κουρασμένοι από το αναμενόμενο κατά τις καθημερινές δραστηριότητες μπορεί μερικές φορές να σχετίζεται με στένωση αρτηριών.
Το κάπνισμα, η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο διαβήτης, η υψηλή χοληστερίνη και το οικογενειακό ιστορικό μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου.
Η EECP είναι μια μη χειρουργική μέθοδος που χρησιμοποιεί μανσέτες στα πόδια, συγχρονισμένες με τον καρδιακό παλμό, με στόχο την αύξηση της ροής αίματος προς την καρδιά.
Μια πλήρης σειρά τακτικών συνεδριών μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό να αναπτύξει μικρά βοηθητικά αγγεία γύρω από στενωμένες ή αποφραγμένες αρτηρίες.
Η EECP μπορεί να αποτελεί μια αξιόλογη προσέγγιση για ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι υποψήφιοι για by-pass ή τοποθέτηση stent, ή που προτιμούν να αποφύγουν το χειρουργείο.
Η EECP σχεδιάζεται συνήθως ως υποστήριξη, όχι ως υποκατάστατο, της τρέχουσας φαρμακευτικής σας αγωγής, υπό την καθοδήγηση της καρδιολογικής σας ομάδας.
Ασθενείς με χρόνια σταθερή στηθάγχη που επιμένει παρά τη βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή συχνά ξεκινούν συζητώντας την EECP με τον καρδιολόγο τους.
Ασθενείς των οποίων τα συμπτώματα συνεχίζονται μετά από προηγούμενο by-pass ή τοποθέτηση stent αναζητούν μερικές φορές την EECP ως πρόσθετη υποστηρικτική επιλογή.
Ασθενείς με χειρουργικό κίνδυνο, ή που απλώς προτιμούν να αποφύγουν το χειρουργείο, ζητούν συχνά περισσότερες πληροφορίες για την EECP.
Η στεφανιαία νόσος είναι μια πάθηση που απαιτεί δια βίου παρακολούθηση. Η EECP δεν προσφέρει εγγυημένη θεραπεία, αλλά ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν μείωση της συχνότητας του πόνου στο στήθος. Η διατήρηση οποιασδήποτε βελτίωσης εξαρτάται από αλλαγές στον τρόπο ζωής, τη συνέπεια στη φαρμακευτική αγωγή και την τακτική καρδιολογική παρακολούθηση.